To dzieło sztuki, z jego miękkimi liniami i delikatnymi kolorami, natychmiast wywołuje uczucie spokojnej kontemplacji. Młoda kobieta, ubrana w proste ubrania, stoi na dziedzińcu, wpatrując się uważnie w małe lustro, które trzyma przed sobą. Użycie przez artystę ograniczonej palety – głównie błękitów, różów i bieli – tworzy poczucie spokoju. Scena skąpana jest w miękkim świetle, być może porannym lub późnopopołudniowym, co potęguje intymną atmosferę. Tło sugeruje skromną rezydencję, z prostymi garnkami i małym stołem. Pociągnięcia pędzla są delikatne i precyzyjne, nadając dziełu wyrafinowaną prostotę, która jest urocza.