Tablo, rustik evlerin - üst üste binen ve yan yana olan - manzaraya ait olduğu hissi ile birleştiği huzurlu ama dinamik bir sahneyi yakalıyor. Her yapı, sıcak turuncu çatılarıyla, sanatçının imzası olan fırça darbeleriyle canlılık kazanmış gibi görünüyor; cesur fırça darbeleri sahnede bir hareket yaratıyor. Köyün içinden geçen kıvrımlı yol, izleyicileri keşif yolculuğuna çıkarırken, arka planda canlı mavi bir gökyüzü ve beyaz bulutlar yer alıyor. Hayat ve hikayeler dolup taşıyor, hayal gücünü daha da keşfetmeye davet ediyor.

Renkleri incelediğimizde, Van Gogh'un, manzaranın aksi takdirde donuk tonlarına sıcaklık veren enerjik bir palet kullandığını görüyoruz. Yaprakların sarısı, patikaların ve binaların toprak tonlarıyla karşıtlık oluşturuyor ve tuvali derinlik ve doku ile katmanlıyor. Bu renklerin etkileşimi duygusal bir tepki uyandırıyor - belki nostaljik bir his, ya da sadeliğe özlem; bu görüntü içerisindeki kırsal varoluşun sakin yaşayanlarını hayal ederken. Van Gogh’un son dönem eserleri sık sık bu özün peşinden koşmaktadır.