Sahne, güneşin altında parıldayan bir canlılıkla açılıyor; bir bahçe yolu, uzaktaki yuvarlanan tepelerin ve kabarık bulutlarla dolu sakin bir gökyüzünün davetkar manzarasına doğru kıvrılıyor. Havanın kendisi bile ışıkla parıldıyor gibi görünüyor, bu da sanatçının renk ve ışığı ustaca kullanmasının bir kanıtı. Küçük bir figür, kırmızı elbiseli bir çocuk, yolun kenarında duruyor, doğal güzelliğe insani bir unsur katıyor.

Fırça darbeleri, kısa ve belirgin, sahnenin özünü yakalayan dokulu bir yüzey oluşturuyor. Ağaçlar canlı bir enerjiyle işlenmiş, yaprakları yeşiller ve sarıların bir mozaiği. Sanatçının, empresyonist hareketin karakteristik özelliği olan tekniği, ışığın ve atmosferin geçici niteliklerini vurgular. Bahçe hayat dolu, renk ve biçimin bir senfonisi. Bu yakalanan bir an, uyandırılan bir duygu - günlük hayatta bulunan güzelliğin bir kanıtı. Genel etki, doğal dünyanın bir kutlaması olan huzur ve neşeyle dolu.