Sahne önümüzde açılıyor, sepya ve umberin narin yıkamalarıyla boyanmış bir deniz senfonisi. İki görkemli gemi ön planda hakim, yükselen direkleri bir fırtına vaadiyle dolu bir gökyüzüne uzanıyor. Sanatçının ışık ve gölgeyi ustaca kullanımı, dram duygusu yaratır; güneş ışığı bulutların arasından süzülerek yelkenleri aydınlatır ve su yüzeyine yansır. Puslu atmosfer sahneyi sarar, denizin kenarında nemli ve etkileyici bir günü düşündürür.

Sol tarafta, figürler sahil şeridi boyunca toplanmış, varlıkları resme bağlamını veren insan etkinliğinin bir hatırlatıcısıdır. Gemilerin ve gökyüzünün suda yansıması derinlik ve dinginlik katar, gemileri sahneye sabitler. Uzaktaki binalar, canlı bir limanı andırır, bir entrika katmanı ekler ve sahnenin hikayesini daha da aktarır.