Η σκηνή ξεδιπλώνεται μπροστά μας, μια θαλάσσια συμφωνία ζωγραφισμένη με λεπτεπίλεπτα πλυσίματα σέπια και όμπρας. Δύο επιβλητικά πλοία κυριαρχούν στο προσκήνιο, με τους πανύψηλους ιστούς τους να φτάνουν σε έναν ουρανό γεμάτο με την υπόσχεση μιας καταιγίδας. Η αριστοτεχνική χρήση του φωτός και της σκιάς από τον καλλιτέχνη δημιουργεί μια αίσθηση δράματος, με το φως του ήλιου να διαπερνά τα σύννεφα για να φωτίσει τα πανιά και να αντικατοπτρίζεται στην επιφάνεια του νερού. Η ομιχλώδης ατμόσφαιρα τυλίγει τη σκηνή, υποδηλώνοντας μια υγρή, υποβλητική μέρα δίπλα στη θάλασσα.

Στα αριστερά, φιγούρες συνωστίζονται κατά μήκος της ακτογραμμής, η παρουσία τους είναι μια υπενθύμιση της ανθρώπινης δραστηριότητας που δίνει στο έργο το πλαίσιο του. Η αντανάκλαση των πλοίων και του ουρανού στο νερό προσθέτει βάθος και ηρεμία, αγκυρώνοντας τα πλοία στη σκηνή. Τα κτίρια στην απόσταση υποδηλώνουν ένα πολυσύχναστο λιμάνι, προσθέτοντας ένα στρώμα ίντριγκας και μεταφέροντας περαιτέρω την ιστορία της σκηνής.