Bu sanat eseri bizi güneşin aydınlattığı bir meyve bahçesine daldırarak hasat gününün özünü yakalar. Gevşek, dokulu fırça darbeleriyle resmedilen figürler, meyve toplama işiyle meşgul görünerek eğilmişlerdir. Işık ve gölgenin oyunu ustaca, derinlik ve atmosfer hissi yaratır. Giysilerin serin mavileri, toprağın sıcak tonları ve yaprakların yemyeşil yeşiliyle güzel bir tezat oluşturarak bakışları sahne boyunca çeker. Bu, durup, taze havayı içinize çekip anın sessiz endüstrisini hissetmeye davet eden bir sahnedir.

Sanatçının tekniği, tabloya canlı, neredeyse dokunsal bir kalite veren, görülebilir fırça darbelerinde belirgindir. Bu Empresyonist tarz, kesin bir temsil değil, ışığın geçici etkilerini ve sahneye verilen duygusal tepkiyi yakalamakla ilgilidir. Kompozisyon, gözü doğal olarak manzarada, ön plandaki figürlerden ağaçlara ve işçilerin ima edilen hareketlerine kadar yönlendirir. Bu, kırsal yaşamın bir anlık görüntüsü, günlük anların güzelliğinin bir kanıtıdır.