Bu eser, sizi bulutlu bir günün geçici ışığında yakalanmış, canlı yapraklar ve narin çiçeklerle dolu yemyeşil bir bahçeye davet ediyor. Sahne, küçük renk fırça darbeleriyle tuvale serpiştirilmiş pointilizm tekniğiyle oluşturulmuş, canlı yeşillerle dolu zengin bir halı gibi; kırmızılar, sarılar ve beyazların patlamalarıyla süslenmiş. Uzun, ince ağaçlar soluk, dokulu gökyüzüne doğru uzanıyor, yaprakları hareket ve yaşamla titreşiyor. Ön planda yumuşak toprak tonlarında bir patika hafifçe kıvrılarak izleyiciyi bu yeşil manzaraya davet ediyor.

Sanatçının renk ve fırça kullanımı duyusal bir deneyim yaratıyor; taze çiçeklerin kokusunu ve serin bir esintide yaprakların hafif hışırtısını hissettiriyor. Kompozisyon, yoğun bitki örtüsü ile açık gökyüzü arasında bir denge kurarak derinlik ve huzur hissi veriyor. 1892 yılında yapılmış bu eser, empresyonistlerin doğa ve ışığa olan hayranlığını yansıtıyor; anı anında ve duyguyla yakalıyor. Kalın, kabarık dokusu dokunsal bir kalite ekleyerek, bahçeyi neredeyse dokunulabilir kılıyor; sanki bu sakin, güneşli sığınağa adım atabilirsiniz.