Sahne, dingin bir sadelikle açılıyor: yaz gününün benekli ışığıyla yıkanmış bir meyve bahçesi. Göz, ağaçların ve gölgelerinin biçimlerini yansıtan yeşil bir tuval sağlayan çimenlerin yemyeşil yeşiline hemen çekilir. Kompozisyon, açık, neredeyse geniş, ancak meyve bahçesinin sınırları içinde kalmış gibi hissediyor. Birkaç domuz etrafta dağılmış, günlerini rahatça geçiriyorlar. Bir merdiven ağaçlardan birine yaslanmış ve arka planda beyaz bir çit görülebilir.

Fırça darbeleri görünür olsa da, bir uyum duygusu yaratmak için karışır. Renk paleti doğalcıl, yeşilin varyasyonlarını ve ağaçların sıcak tonlarını ve domuzların soluk pembesini vurguluyor. Işık ve gölgenin etkileşimi çok önemlidir; şekilleri tanımlar ve günün saatini ima eder, nazik bir sessizlik atmosferi yaratır. Bu eser, huzur duygusu ve kırsal yaşamın basit zevklerini aktarıyor.