Scena otwiera się spokojną prostotą: sad owocowy skąpany w cętkowanym świetle letniego dnia. Wzrok natychmiast przyciąga bujna zieleń trawy, stanowiąca zielone płótno, na którym rzutowane są kształty drzew i ich cienie. Kompozycja wydaje się otwarta, niemal rozległa, ale zawarta w granicach sadu. Kilka świń rozrzuconych jest dookoła, spędzając dzień leniwie. Drabina opiera się o jedno z drzew, a w tle widać białe ogrodzenie.

Pociągnięcia pędzla, choć widoczne, stapiają się ze sobą, tworząc poczucie harmonii. Paleta barw jest naturalistyczna, podkreślając wariacje zieleni i ciepłe odcienie drzew oraz bladoróżowy kolor świń. Interakcja światła i cienia jest kluczowa; definiuje kształty i sugeruje porę dnia, tworząc atmosferę łagodnego spokoju. Dzieło to przekazuje poczucie pokoju i proste radości życia na wsi.