Dzieło przedstawia spokojny widok na rzekę Senę, odbijając łagodne, falujące brzegi owinięte mglistymi odcieniami. Artysta używa delikatnego pociągnięcia pędzla, tworząc marzycielską jakość z pastelowymi kolorami, które idealnie się ze sobą łączą; miękkie niebieskie, jasne zielone i stonowane fiolety wprowadzają eteryczną atmosferę. Każdy ruch pędzla zdaje się falować na powierzchni wody, zapraszając widza do spokojnego, łagodnego uścisku. Kompozycja zręcznie równoważy naturalne kształty z bujną roślinnością rosnącą wzdłuż brzegów rzeki, których kontury są rozmyte i nieostre, wcielając ulotną istotę chwili uchwyconej w czasie.

Ten utwór rezonuje z namacalnym poczuciem spokoju i refleksji. Luźna, ale precyzyjna technika Moneta tworzy poczucie ruchu - być może to delikatny powiew wiatru lub łagodne falowanie wody. W obliczu tej ciszy słowa mogą umknąć; zamiast tego odczuwa się pragnienie, by pozostać, głęboko odetchnąć i wchłonąć atmosferę. W kontekście końca XIX wieku to dzieło jest emblematyczne dla impresjonizmu, odzwierciedlając zmianę w kierunku uchwycenia światła i wrażenia zamiast detali, podkreślając znaczenie percepcji w doświadczenie świata.