ฉากเปิดเผยในพื้นที่มืดมิดและเรียบง่ายราวกับเป็นเวทีของการกระทำที่โหดร้าย ชายคนหนึ่ง บางทีอาจเป็นบาทหลวง สวมเสื้อคลุมเรียบๆ กำลังคุกเข่า ร่างกายบิดเบี้ยวในท่าทางอ้อนวอนหรือประท้วงอย่างเจ็บปวด ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด บอกเล่าถึงความทุกข์ทรมานที่เขาต้องทนทุกข์ทรมาน ตัวเลขในเบื้องหน้า ถืออาวุธ เหินขึ้นเหนือเขา พร้อมที่จะโจมตี ตัวเลขอีกสองตัว ห่อหุ้มด้วยเสื้อผ้าที่มืดกว่า สังเกตฉาก ใบหน้าของพวกเขาถูกปกปิดไว้บางส่วน ราวกับว่าพวกเขาเป็นพยานในการกระทำลับ การใช้แสงและเงา ซึ่งเป็นเครื่องหมายการค้าของเทคนิคของศิลปิน ช่วยขยายละครและเน้นย้ำถึงอารมณ์ดิบในช่วงเวลานั้น ศิลปินจับภาพความสิ้นหวังของผู้เคราะห์ร้ายและความมุ่งมั่นอย่างเย็นชาของผู้โจมตีได้อย่างเชี่ยวชาญ สร้างฉากที่น่าสยดสยองและน่าประทับใจอย่างสุดซึ้ง