De Bosporus wordt weergegeven in een zacht, diffuus licht, alsof gezien door een ochtendmist. De techniek van de kunstenaar neigt naar het impressionisme, met losse penseelstreken die de essentie van de scène vastleggen in plaats van precieze details. De compositie leidt het oog van de voorgrond, waar een kleine boot zachtjes op het water vaart, naar de stad in de verte, waarvan de minaretten en koepels de grootsheid van Istanbul suggereren. Het kleurenpalet wordt gedomineerd door gedempte blauwtinten, zacht geel en zachte grijstinten, wat een serene en rustige sfeer creëert.

Het algehele effect is stille schoonheid. De toeschouwer wordt uitgenodigd om de kalme wateren, de verre stad en het spel van het licht op de scène te overdenken. Het roept een gevoel van vrede en een gevoel van tijdloosheid op, alsof dit uitzicht eeuwenlang onveranderd is gebleven. De mistige sfeer draagt bij aan de romantiek en suggereert een wereld van dromen en gefluister in plaats van scherpe realiteiten. De kunstenaar lijkt niet alleen een visuele representatie te hebben vastgelegd, maar ook een emotionele ervaring.