Η σκηνή ξεδιπλώνεται με μια αισθητή ζεστασιά, τραβώντας αμέσως το βλέμμα σε ένα καταπράσινο τροπικό τοπίο. Ένα ζωντανό φάσμα χρωμάτων κυριαρχεί στη σύνθεση: ένα λαμπρό στέγαστρο από κίτρινο, πορτοκαλί και βαθύ μπλε προκαλεί την αίσθηση του ηλιακού φωτός που φιλτράρεται μέσα από ψηλά δέντρα. Οι πινελιές του καλλιτέχνη, αν και φαινομενικά απλές, δημιουργούν μια υφή που αναπνέει ζωή σε κάθε στοιχείο. Στο προσκήνιο, υπάρχουν δύο μορφές: ένας άνδρας που μεταφέρει αυτό που μοιάζει με ζυγό, και μια γυναίκα που κάθεται γαλήνια, η στάση της προσκαλεί σε περισυλλογή.

Υπάρχει μια ονειρική ποιότητα σε αυτό. η αίσθηση ότι μεταφέρεται σε ένα μακρινό, εξωτικό βασίλειο. Η χαρακτηριστική χρήση του χρώματος από τον Γκωγκέν, η επίπεδη προοπτική και οι λεπτές παραμορφώσεις του σχήματος συμβάλλουν σε μια αίσθηση μυστηρίου και ετερότητας. Τα χρώματα, πλούσια και ζωντανά, και οι παχιές, ανάγλυφες πινελιές που του δίνουν μια άμεση, απτική ποιότητα. Το συνολικό αποτέλεσμα είναι μια ήσυχη ομορφιά, εμποτισμένη με μια αίσθηση διαχρονικότητας και τη γοητεία του άγνωστου.