Sahne hissedilir bir sıcaklıkla açılır ve hemen gözü yemyeşil bir tropikal manzaraya çeker. Canlı bir renk yelpazesi kompozisyona hakimdir: sarı, turuncu ve derin maviden oluşan parlak bir gölgelik, yüksek ağaçlardan süzülen güneş ışığının hissini çağrıştırır. Sanatçının fırça darbeleri, görünüşte basit olsa da, her unsura hayat veren bir doku yaratır. Ön planda iki figür bulunmaktadır; biri, boyunduruğa benzeyen bir şey taşıyan bir adam, diğeri ise sakin bir şekilde oturan ve duruşu tefekküre davet eden bir kadın.

Bu eserde belirli bir rüya gibi bir nitelik var; uzak, egzotik bir diyara taşınmış olma hissi. Gauguin'in karakteristik renk kullanımı, düzleştirilmiş perspektif ve formun ince bozulmaları, gizem ve öteki dünyaya aitlik hissine katkıda bulunur. Zengin ve canlı renkler ve ona anında, dokunsal bir nitelik kazandıran kalın, dokulu fırça darbeleri. Genel etki, zamansızlık hissi ve bilinmeyenin cazibesiyle dolu, sessiz bir güzelliktir.