Tablo, sessiz bir çalışma anını, yemyeşil bir manzaranın ortasında eğilmiş yalnız bir figürü yakalar. Sade, uzun kollu mavi bir giysi ve beyaz bir başörtüsü giymiş bir kadın odak noktasıdır; ayaklarının dibinde bir şeyle özenle ilgileniyor gibi göründüğünden, duruşu hafifçe kamburdur. Sanatçının fırça darbeleri, çimenli tepelerin ve arka plandaki ağaçlardan süzülen benekli güneş ışığının bir karışımı olan arazinin dokusunu çağrıştırır. Renk paleti, dinginlik hissi ve doğayla bir bağlantı yaratarak soğuk mavilere ve yeşillere yönelir. Sanatçının ışık ve gölge kullanımı, sahneyi yıkayan yumuşak, yaygın bir ışığı ima ederek kadının ve çevredeki yaprakların şeklini incelikle şekillendirir. Kompozisyon basit ama etkilidir, izleyicinin gözünü kadına ve onun görevine çeker, günlük yaşamın güzelliği üzerine düşünmeye davet eder.