Ah, bu sahnenin içinde dolaşmak, temiz havayı solumak ve sessizliğin ruhuma yerleştiğini hissetmek istiyorum! Resim, tonu belirleyen, neredeyse kasvetli, belirli bir ruh haliyle, donuk bir paletle dolu gibi görünüyor: çayırların yeşilleri, toprağın okarları ve çıplak ağaçlar. Sanatçının ışığı, dallardan süzülerek yakalama şekli büyüleyici, sırlar fısıldayan bir gölge dansı yaratıyor.

Bir yol, bir yolculuk vaat ederek davetkar bir şekilde uzaklara doğru kıvrılıyor. Çalışmalarında eğilmiş figürler, bu sakin yerde yaşayanların hayatlarına bir bakış sunuyor; varlıkları, sanki çok daha büyük, zamansız bir oyunda sadece oyuncularmış gibi, manzaraya hem ayrılmaz hem de bir miktar ayrı hissediliyor. Sanatçının fırça darbelerinin seçimi, biraz kaba, anında bir his, yaratılış anında sanatçıyla birlikte olma hissi veriyor. Bu, doğayla, yaşam döngüleriyle ve çalışmanın sessiz onuruyla derin bir bağlantıdan bahsediyor.