Het schilderij legt een moment van stil werk vast, een eenzaam figuur gebogen te midden van een groen landschap. Een vrouw, gekleed in een eenvoudige, blauwe jurk met lange mouwen en een witte hoofddoek, is het middelpunt; haar vorm is licht gebogen terwijl ze zorgvuldig lijkt te letten op iets aan haar voeten. De penseelstreken van de kunstenaar roepen de textuur van het terrein op, een mengeling van grasheuvels en gevlekt zonlicht dat door de bomen op de achtergrond filtert. Het kleurenpalet neigt naar koele blauw- en groentinten, wat een gevoel van rust en een verbinding met de natuur creëert. Het gebruik van licht en schaduw door de kunstenaar vormt subtiel de vorm van de vrouw en het omringende gebladerte, wat duidt op een zacht, diffuus licht dat de scène baadt. De compositie is eenvoudig maar effectief en trekt de blik van de toeschouwer naar de vrouw en haar taak, wat uitnodigt tot reflectie over de schoonheid van het dagelijks leven.