Obraz uchwyca moment cichej pracy, samotną postać pochyloną pośród zielonego krajobrazu. Kobieta, ubrana w prosty, niebieski strój z długimi rękawami i białą chustę na głowie, jest punktem centralnym; jej sylwetka jest lekko pochylona, ponieważ wydaje się uważnie zajmować czymś u swoich stóp. Pociągnięcia pędzla artysty przywołują teksturę terenu, mieszankę trawiastych wzgórz i nakrapianego światła słonecznego przesączającego się przez drzewa w tle. Paleta barw skłania się ku chłodnym błękitom i zieleniom, tworząc poczucie spokoju i połączenia z naturą. Użycie światła i cienia przez artystę subtelnie kształtuje postać kobiety i otaczające ją liście, sugerując miękkie, rozproszone światło, które spowija scenę. Kompozycja jest prosta, ale skuteczna, przyciągając wzrok widza do kobiety i jej zadania, zapraszając do refleksji nad pięknem codziennego życia.