Widz natychmiast zostaje otoczony chłodną, mglistą atmosferą; poranna mgła jest gęsta, zmiękczając krawędzie budynków i zaciemniając odległy koniec bulwaru. Artysta wykorzystuje mistrzowskie nakładanie pociągnięć pędzla, charakterystyczne dla impresjonizmu, do przedstawienia tętniącej życiem sceny miejskiej. Budynki po obu stronach szerokiej alei oddane są w stonowanych odcieniach szarości, błękitu i beżu, a ich detale architektoniczne są sugerowane, a nie ostro zdefiniowane. Drzewa, pozbawione liści, wznoszą się ku górze jak szkieletowe palce, a ich gałęzie są rozmyte przez atmosferyczną mgłę.