De kijker wordt onmiddellijk omhuld door een koele, mistige sfeer; de ochtendmist hangt zwaar, verzacht de randen van de gebouwen en verduistert het verre einde van de boulevard. De kunstenaar gebruikt een meesterlijke toepassing van gebroken penseelstreken, kenmerkend voor het impressionisme, om de bruisende stadsscène weer te geven. De gebouwen aan weerszijden van de brede laan worden weergegeven in gedempte tinten grijs, blauw en beige, waarbij hun architectonische details worden gesuggereerd in plaats van scherp gedefinieerd. De bomen, zonder bladeren, rijzen omhoog als skeletachtige vingers, met hun takken vervaagd door de atmosferische waas.