Scena rozwija się z łagodnym spokojem, nadmorską panoramą oddaną z drobiazgową precyzją. Znak rozpoznawczy tego podejścia, technika pointylistyczna, jest natychmiast widoczny; mnóstwo maleńkich kropek łączy się, tworząc obraz, tworząc migotliwy efekt, który wychwytuje światło. Kompozycja prowadzi wzrok wzdłuż starannie zbudowanej ścieżki, od pierwszego planu, skalistej plaży prowadzącej do molo, i dalej do spokojnego morza. Linia brzegowa wdzięcznie zakrzywia się w kierunku horyzontu.

Paleta barw jest powściągliwa, ale żywa; symfonia błękitów i zieleni dominuje nad wodą, pięknie kontrastując z ciepłymi tonami budynków. Zastosowanie przez artystę kolorów dopełniających dodaje wizualnego dynamizmu, z roztropnym wykorzystaniem kontrastujących kolorów. Niebo jest stłumione, ale światło zdaje się przez nie przesączać, tworząc miękki, rozproszony blask. Ogólny efekt to spokój i harmonia, zapraszający widza do zatrzymania się i wchłonięcia subtelnego piękna sceny.