Dzieło przedstawia okazały kościół stojący nad brzegiem wody, oświetlony miękkim światłem dziennym, które delikatnie podkreśla jego misterną gotycką architekturę. Wysoka wieża dominuje na horyzoncie, przebijając się przez niebo pełne puszystych chmur, podczas gdy otaczające budynki i łodzie dodają scenie spokojnej żywotności. Delikatne użycie akwareli przez artystę nadaje pracy przejrzystość i lekkość, z przygaszonymi tonami ziemi i łagodnymi błękitami, które harmonijnie się łączą, tworząc spokojną, niemal medytacyjną atmosferę.

Kompozycja kieruje wzrok ku górze, podkreślając majestatyczną wysokość i dostojną obecność kościoła, a obecność łodzi i postaci wzdłuż brzegu wprowadza subtelną narrację codziennego życia splecionego z historią. Pociągnięcia pędzla są precyzyjne, lecz lekkie, pozwalając na eleganckie wyłonienie się detali architektonicznych, nie zakłócając spokoju nastroju. Widok ten nie tylko ukazuje piękno architektury, ale także zaprasza do refleksji nad pokojowym współistnieniem natury, działalności ludzkiej i duchowej wielkości w tym historycznym otoczeniu.