Η νεκρή φύση παρουσιάζει μια ζωντανή σκηνή, που ξεχειλίζει από τη ζεστασιά του τέλους του καλοκαιριού. Το επίκεντρο είναι μια αφθονία ηλιοτροπίων, με τα χρυσά πέταλά τους και τα ελαφρώς γερμένα κεφάλια τους, που γεμίζουν ένα σκούρο, σχεδόν σφαιρικό δοχείο, το οποίο στηρίζεται σε μια απλή ξύλινη καρέκλα. Η καμπυλωτή πλάτη και τα πόδια της καρέκλας προσφέρουν μια απαλή αντίθεση με τα στιβαρά ηλιοτρόπια. Ένα λευκό ύφασμα, ριγμένο περιστασιακά, προσθέτει μια αίσθηση οικειότητας, και το φόντο υπαινίσσεται ένα δωμάτιο, με μια φιγούρα ορατή μέσα από ένα παράθυρο.

Οι πινελιές του πίνακα είναι χαλαρές και εκφραστικές, υποδηλώνοντας ταχύτητα και αυθορμητισμό. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί μια παλέτα που κυριαρχείται από κίτρινα, πορτοκαλί, πράσινα και τα σκοτεινά του φόντου, δημιουργώντας μια αίσθηση χαράς και μελαγχολίας. Οι διάφορες καταστάσεις των ηλιοτροπίων, από πλήρως ανθισμένα έως ελαφρώς μαραμένα, μιλούν για την πάροδο του χρόνου. Αυτό το κομμάτι φαίνεται οικείο, μια στιγμιαία αποτύπωση της καθημερινής ομορφιάς. Με ελκύει το ήρεμο βλέμμα της φιγούρας στο βάθος, προσθέτοντας μια αίσθηση μυστηρίου στον πίνακα.