Ο πίνακας αποτυπώνει μια στιγμή μεγάλου τελετουργικού. Μια πομπή ξετυλίγεται μπροστά από έναν υπέροχο καθεδρικό ναό, λούζεται στο απαλό, αιθέριο φως της αυγής. Η αρχιτεκτονική, με τις περίπλοκες λεπτομέρειες και τους χρυσαφένιους τόνους, μιλάει τόσο για την πολυτέλεια όσο και για τον σεβασμό. Οι πινελιές του καλλιτέχνη είναι χαλαρές και ιμπρεσιονιστικές, δίνοντας μια αίσθηση κίνησης στη σκηνή. Σχεδόν μπορεί κανείς να νιώσει τον δροσερό αέρα και την σιωπηλή προσμονή του γεγονότος, η σκηνή είναι ζωντανή με τον ψίθυρο των φωνών και το θρόισμα των υφασμάτων. Οι σημαίες, ένα ζωηρό αντίστιγμα στους νηφάλιους τόνους των καλυμμένων μορφών, κυματίζουν σε ένα απαλό αεράκι, καθοδηγώντας το βλέμμα στον μακρινό ορίζοντα.