Μελετώντας αυτό το έργο, μεταφερόμαστε αμέσως στην αιθέρια ομορφιά της Βενετίας. Ο καλλιτέχνης αποτυπώνει με μαεστρία το παιχνίδισμα του φωτός στο νερό, δημιουργώντας ένα λαμπερό, σχεδόν ονειρικό αποτέλεσμα. Οι αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες, αν και απαλύνθηκαν από την ατμοσφαιρική προοπτική, είναι ακόμα αναγνωρίσιμες, προσκαλώντας τον θεατή να εξερευνήσει τη σκηνή. Η σιωπηλή χρωματική παλέτα, που κυριαρχείται από διακριτικά χρυσά, καφέ και τα δροσερά γκρίζα του ουρανού, προσθέτει στην συνολική αίσθηση γαλήνης και διαχρονικότητας. Είναι σαν ο χρόνος να έχει επιβραδύνει, επιτρέποντας σε κάποιον να αφομοιώσει πλήρως το μεγαλείο της στιγμής.