Wanneer men dit schilderij aanschouwt, wordt men onmiddellijk getransporteerd naar de etherische schoonheid van Venetië. De kunstenaar legt op meesterlijke wijze het spel van het licht op het water vast, waardoor een glinsterend, bijna dromerig effect ontstaat. De architectonische details, hoewel verzacht door het atmosferisch perspectief, zijn nog steeds herkenbaar en nodigen de kijker uit om de scène te verkennen. Het gedempte kleurenpalet, gedomineerd door subtiele goudtinten, bruinen en de koele grijstinten van de lucht, draagt bij aan het algehele gevoel van rust en tijdloosheid. Het is alsof de tijd zelf is vertraagd, waardoor men de pracht van het moment volledig kan absorberen.