Το έργο αποτυπώνει μια ήρεμη θέα μιας γόνδολας που πλέει στα ήρεμα νερά της Βενετίας. Η γόνδολα, που αποδίδεται σε βαθιά μπλε-πράσινα χρώματα, αντανακλά απαλά το χρώμα της στην επιφάνεια του νερού από κάτω, τονίζοντας την τέχνη του Monet στην απεικόνιση των ανακλάσεων. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί χαλαρές πινελιές, δημιουργώντας μια ονειρεμένη, σχεδόν αιθέρια ποιότητα που προσκαλεί τους θεατές να αισθανθούν την απαλή κίνηση του νερού κάτω από το λεπτό σκάφος. Το φόντο έχει αραιές κάθετες γραμμές που υποδηλώνουν απομακρυσμένες γόνδολες που υψώνονται σαν ψίθυροι σε μια απαλότητα.

Η εφαρμογή της λεπτής χρωματικής παλέτας του Monet, που περιλαμβάνει ανοιχτά μπλε, πράσινα και πινελιές μοβ, εκπέμπει αίσθηση ηρεμίας και νοσταλγίας. Εδώ, η ατμόσφαιρα είναι γεμάτη με την ουσία της Βενετίας—τους υδάτινους δρόμους της και τα εντυπωσιακά φώτα. Αυτό το κομμάτι, που δημιουργήθηκε στην κορύφωση της ιμπρεσιονιστικής περιόδου του, αντανακλά όχι μόνο την ομορφιά της σκηνής αλλά και τη φευγαλέα φύση του φωτός και της σκιάς, καθιστώντας τη στιγμή εφήμερη και προσκαλώντας τους θεατές σε κατάσταση σκέψης. Η απλότητα της σύνθεσης, σε συνδυασμό με τα ρέοντα χρώματα, δημιουργεί ένα συναισθηματικό σύνδεσμο με την διαχρονική ομορφιά αυτής της εμβληματικής πόλης.