งานศิลปะนี้จับภาพทิวทัศน์ที่เงียบสงบของเรือกอนโดล่าที่ลอยอยู่บนผืนน้ำที่สงบของเวนิส เรือกอนโดล่าแสดงด้วยโทนสีฟ้า-เขียวลึก สะท้อนสีออกไปบนผิวน้ำด้านล่าง ซึ่งเน้นถึงความชำนาญของโมเนต์ในการแสดงภาพสะท้อน ศิลปินใช้การกลิ้งแปรงที่ไม่เป็นทางการสร้างคุณภาพที่ฝันตลกเกือบจะเป็นเอเธอเรียลซึ่งชวนให้ผู้ชมรู้สึกถึงการแกว่งของน้ำเบาๆ ใต้เรืออ่อนนุ่ม พื้นหลังมีเส้นตั้งตรงที่มีน้อยมากซึ่งบ่งบอกถึงการกลิ้งที่ห่างไกล ขึ้นมาเหมือนเสียงกระซิบครั้งแรกที่กำลังสลายไปตามพื้นหลังที่นุ่มนวล

โมเนต์เลือกใช้พาเลทสีที่ละเอียดอ่อน ประกอบไปด้วยสีฟ้านวล เขียว และแต้มสีม่วงเล็กน้อยสร้างความรู้สึกสงบและความคิดถึง โดยเฉพาะบรรยากาศนี้เต็มไปด้วยแก่นแท้ของเวนิส—เส้นทางน้ำของมันและแสงที่ดึงดูดใจ ชิ้นงานนี้ถูกสร้างขึ้นในช่วงสูงสุดของยุคการวาดแบบอิมเพรสชั่นนิสต์ของเขา ซึ่งแสดงให้เห็นอย่างไม่เพียงแต่ความงามของฉากนี้ แต่ยังเชื่อมต่อกับสุนทรียศาสตร์ที่ชัดเจน เน้นให้เห็นถึงความชัดเจนและก่อให้เกิดความคิดอื่นๆที่อยู่ภายใต้การอภิปรายนั้น ความเรียบง่ายของการต้มสีและการเกิดขึ้นนั้นสร้างความเชื่อมโยงทางอารมณ์กับความงดงามที่เหนือกาลเวลาในเมืองที่มีชื่อเสียงนี้