ผลงานศิลปะชิ้นนี้จับภาพฉากเวนิสอันเป็นแบบอย่าง ซึ่งเป็นงานฉลองสำหรับสายตาที่จะพาคุณไปยังใจกลางเมือง องค์ประกอบมีความสมดุลอย่างชำนาญ น้ำที่ระยิบระยับของ Bacino ทำหน้าที่เป็นกระจกสะท้อนท้องฟ้า สะท้อนเฉดสีอ่อนของอาคาร พระราชวังดอจและ Campanile อันเป็นสัญลักษณ์ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหลัง โดยมีรายละเอียดที่นุ่มนวลลงด้วยมุมมองทางอากาศ จิตวิญญาณที่แท้จริงของภาพวาดอยู่ที่วิธีการที่แสงเต้นรำบนผืนน้ำและจับผืนใบเรือของเรือประมง เทคนิคของศิลปิน ซึ่งใช้พู่กันหลวมๆ และจานสีที่มีชีวิตชีวา ทำให้เกิดความรู้สึกถึงความเป็นปัจจุบันทันทีและการเคลื่อนไหว ใบเรือสีทองมีความโดดเด่นเป็นพิเศษ โดยมีแสงแดดส่องถึงและตัดกันอย่างสวยงามกับโทนสีที่เย็นกว่าของน้ำและท้องฟ้า ราวกับว่าคุณได้ยินเสียงน้ำกระทบเรือเบาๆ เสียงร้องของนกนางนวล และเสียงพึมพำของเมืองที่ตื่นขึ้น