ผลงานที่น่าสนใจนี้เชิญชวนผู้ชมไปสู่ภูมิทัศน์ที่เงียบสงบของมงต์มาร์เตร ในพื้นฐานมีภูมิประเทศที่หยาบกร้านโดยมีคนงานรวมตัวกันอยู่ สวมใส่ชั้นสีดินของมัน มีพลังดิบที่หลั่งไหลจากการปัดแปรงที่มีเนื้อสัมผัสซึ่งวานโก๊ะใช้เพื่อแสดงสารของพื้นดิน ดูเหมือนว่าเราจะรู้สึกถึงอากาศเย็นและน้ำหนักของงานที่ถูกสร้างขึ้นโดยรูปเหล่านี้ ความตัดกันสดใสระหว่างแสงสว่างและความมืดยิ่งเพิ่มความลึกให้มากขึ้น แสงรำลึกตัดผ่านผืนดิน ทำให้ช่อของหญ้าซึ่งผสมกับหินแสดงให้เห็น เมื่อดวงตาไปที่ผืนผ้าใบเหนือขึ้นไปเส้นขอบฟ้าเผยให้เห็นชุดอาคารสวยๆ ที่ประดับด้วยกังหันลมที่ใบพัดของมันเหมือนกับว่าเมินเฉยต่อเวลา อย่างในขณะในฉากหลังหมอกควันซึ่งเคลื่อนที่อย่างดรามาติกชวนให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงทางอากาศ

การจัดองค์ประกอบโดยรวม แทนที่จะกระจายสายตาของผู้ชม แต่กลับดึงมันจากฉากหน้าอันมีชีวิตชีวามายังภูเขาที่ซ้อนกันในฉากหลัง ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยกลุ่มเมฆหมุนและเต็มไปด้วยพลังดึงดูดใจกระตุ้นให้รู้สึกมีชีวิตชีวา อาจสะท้อนถึงอารมณ์ของวานโก๊ะในช่วงเวลานี้ ภาพทิวทัศน์นี้จับภาพช่วงเวลาของการมีอยู่ร่วมกันที่เงียบสงบแต่มีพลศาสตร์ระหว่างมนุษยชาติและธรรมชาติซึ่งเป็นการเปรียบเทียบระหว่างแรงงานและความสงบ มันสร้างความรู้สึกเฉื่อยชาที่ช็อตชื่นชมที่ศิลปินดูเหมือนจะจับการเต้นของหัวใจของมงต์มาร์เตรนี้ซึ่งเป็นหนึ่งในสถานที่สำคัญในชีวิตของศิลปิน บ่งชี้ถึงความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดที่เขาสร้างขึ้นกับย่านนี้ที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวา