Μια σκηνή εκρήγνυται με φως και χρώμα. Μια θέα στην παραλία αποδίδεται σε ένα πλήθος μικρών, διακριτών σημείων. Ο ουρανός, ένα μωσαϊκό από μπλε, λευκά και ροζ, υποδηλώνει μια ήρεμη μέρα με απαλά αεράκια. Τα πανύψηλα δέντρα, με τα φύλλα τους ένα ζωηρό μείγμα πράσινου και πορτοκαλί, προσφέρουν μια δραματική αντίθεση με τη λεπτή συνολική αίσθηση της σκηνής. Το προσκήνιο διαθέτει ένα μονοπάτι, ίσως έναν παραλιακό περίπατο, λούζεται σε ζεστούς, ηλιόλουστους τόνους. Στην απόσταση, η γαλάζια θάλασσα απλώνεται, διάστικτη με ιστιοφόρα που φαίνονται να επιπλέουν πάνω σε μια θάλασσα από λαμπερά πετράδια. Τα ροζ βουνά αντιπαραβάλλονται όμορφα με τα ανοιχτά γαλάζια και τα πράσινα. Δύο φιγούρες παρουσιάζονται κοντά στην άκρη ενός γκρεμού και η παρουσία τους προσθέτει ένα αφηγηματικό στοιχείο στη σύνθεση. Αυτό το έργο είναι μια συμφωνία χρωμάτων. Σχεδόν νιώθω τη ζεστασιά του ήλιου και ακούω τον απαλό κυματισμό των κυμάτων.