Η σκηνή εκρήγνυται με φρενήρη ενέργεια. Η σύνθεση, μια δίνη κίνησης, συλλαμβάνει μια κρίσιμη στιγμή. Ένα μνημειώδες άλογο, με τη σκοτεινή μορφή του να διαπερνά τη σκηνή, κυριαρχεί στο κάτω μέρος, ο αναβάτης του φαινομενικά ανέγγιχτος από το χάος. Οι φιγούρες είναι διάσπαρτες στο προσκήνιο, στριμμένες σε πόζες πάλης και ήττας. Ένας καταρράκτης σωμάτων βυθίζεται, και η αρχιτεκτονική του ναού παρέχει ένα άκαμπτο φόντο, προσθέτοντας στη δραματική ένταση. Το παιχνίδι του φωτός και της σκιάς είναι έντονο, με ένα εφέ προβολέα που φωτίζει βασικές φιγούρες και τονίζει τη βία του γεγονότος. Τα χρώματα, σιωπηλά και ζοφερά, συμβάλλουν στη συνολική ατμόσφαιρα της τραγωδίας και της αναταραχής, τραβώντας τον θεατή σε αυτή την εσωτερική εμπειρία.