Η σκηνή εκτυλίσσεται με μια σπλαχνική αμεσότητα. Οι πινελιές, χαλαρές και φρενήρεις, φαίνεται να πάλλουν με την ενέργεια της στιγμής. Βλέπουμε μια τραυματισμένη φιγούρα, η ωχρότητα της οποίας έρχεται σε έντονη αντίθεση με το κατακόκκινο του αίματος που λεκιάζει την πλευρά της. Δύο φιγούρες τη φροντίζουν, οι εκφράσεις τους είναι ένα μείγμα ανησυχίας και αποφασιστικότητας. Μια φιγούρα γονατίζει, αφαιρώντας προσεκτικά ένα βέλος. Η σύνθεση είναι δυναμική, οι φιγούρες είναι διατεταγμένες σε μια διαγώνιο γραμμή που τραβά το βλέμμα σε όλο τον καμβά. Το φως, αν και απαλό, τονίζει το δράμα, ρίχνοντας σκιές που εμβαθύνουν την συναισθηματική επίδραση.