Η σκηνή ξετυλίγεται μπροστά μας με δραματικότητα, σαν να αιχμαλωτίστηκε σε μια φευγαλέα στιγμή αφήγησης. Ένας επιβλητικός γκρεμός κυριαρχεί στη σύνθεση, οι τραχιές πλαγιές του οδηγούν το βλέμμα σε μια μακρινή, οχυρωμένη πόλη που αγκαλιάζει τα ύψη. Τα δροσερά μπλε και πράσινα της θάλασσας χαϊδεύουν τη βάση του γκρεμού, όπου μια ομάδα φιγούρων είναι αφοσιωμένη σε μια ατέρμονη δραστηριότητα. Προσπαθούν να ελιχθούν με μια μακριά βάρκα, τα σώματά τους λυγισμένα σε μια συλλογική προσπάθεια, υποδηλώνοντας μια αφήγηση εργασίας και συνεργασίας. Το φως παίζει στα ρούχα τους και στην επιφάνεια της βάρκας, δίνοντας μια αίσθηση ζεστασιάς. Ο ουρανός είναι γεμάτος κινούμενα σύννεφα. Το όλο σκηνικό είναι διαποτισμένο με την αίσθηση της κίνησης και του δράματος, προσελκύοντας τον θεατή στον αφηγηματικό του κόσμο.