Sahne, içgüdüsel bir doğallıkla açılıyor; fırça darbeleri, gevşek ve çılgın, anın enerjisiyle nabız atıyor gibi görünüyor. Yaralı bir figür görülüyor, solgunluğu, yanını lekeleyen kanın kıpkırmızısı ile keskin bir tezat oluşturuyor. İki figür onunla ilgileniyor, ifadeleri endişe ve kararlılığın bir karışımı. Bir figür diz çöküyor, dikkatlice bir ok çıkarıyor. Kompozisyon dinamiktir, figürler tuval boyunca gözü çeken bir çapraz çizgi halinde düzenlenmiştir. Işık, loş olsa da, dramı vurgular, duygusal etkiyi derinleştiren gölgeler düşürür.