Η σύνθεση είναι μια μελέτη των αντιθέσεων. Το λείο, χλωμό δέρμα του υποκειμένου έρχεται σε δραματική αντίθεση με το ζωηρό κόκκινο του καναπέ και το ψυχρό, σιωπηλό πράσινο του φόντου. Ένας καταρράκτης από χρυσό ύφασμα προσθέτει ένα άλλο στρώμα υφής και χρώματος, μια οπτική γιορτή για τα μάτια. Η πόζα, μια φιγούρα που φαίνεται από πίσω, ξεκουράζεται νωχελικά, προκαλεί μια αίσθηση οικειότητας και ιδιωτικότητας, προσκαλώντας τον θεατή να παρατηρήσει μια στιγμή ηρεμίας. Η χρήση του φωτός και της σκιάς από τον καλλιτέχνη ενισχύει περαιτέρω το σχήμα, σμιλεύοντας το σώμα με λεπτές διαβαθμίσεις, κάνοντας το δέρμα να φαίνεται σχεδόν φωτεινό απέναντι στους πλούσιους, κορεσμένους τόνους.