Αποτυπώνεται μια γαλήνια επαρχιακή σκηνή με ένα λιτό κτιστό σπίτι δίπλα σε ένα ποτάμι που καταρρέει. Τα νερά πέφτουν ζωηρά πάνω στα βράχια, οδηγώντας το βλέμμα μέσα στη σύνθεση προς απαλούς λόφους που χάνουν το περίγραμμα στο βάθος. Απαλοί πράσινοι και γήινοι καφέ αποχρώσεις ζωγραφίζουν το τοπίο, δημιουργώντας αντίθεση με τη ζεστή πέτρα του σπιτιού. Λίγες μορφές ντυμένες με ρούχα του 18ου αιώνα ζωντανεύουν τη σκηνή — ένας άνδρας στέκεται αποφασιστικά δίπλα στο νερό και άλλοι εξερευνούν τους πέτρινους σχηματισμούς. Οι αντανακλάσεις στο νερό λάμπουν διακριτικά, πλαισιωμένες από πυκνά δέντρα με κλαδιά που εκτείνονται κομψά στον ουρανό. Η λεπτή πινελιά απαθανατίζει τη γαλήνη της φύσης συνδυασμένη με την ταπεινή ανθρώπινη παρουσία, δημιουργώντας μια ήρεμη αλλά ζωντανή ατμόσφαιρα.