Το έργο τέχνης παρουσιάζει δύο φιγούρες, έναν άνδρα και μια γυναίκα, αλληλένδετες σε ένα ζωντανό, σχεδόν ονειρικό τοπίο. Οι φιγούρες αποδίδονται με απλοποιημένες μορφές και τολμηρά περιγράμματα, χαρακτηριστικά του διακριτικού στυλ του καλλιτέχνη. Η γυναίκα, με τα μαύρα μαλλιά και την στοχαστική της έκφραση, φαίνεται γαλήνια, το βλέμμα της κατευθύνεται ελαφρώς έξω από τον καμβά. Ο άνδρας, γέρνοντας προς το μέρος της, φαίνεται να ψιθυρίζει ή να εξομολογείται, η στάση του υποδηλώνει ένα μείγμα ανησυχίας και οικειότητας.

Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί αριστοτεχνικά το χρώμα για να προκαλέσει συναισθήματα και ατμόσφαιρα. Τα βαθιά μπλε του φόντου, διάσπαρτα με πράσινο φύλλωμα, δημιουργούν μια αίσθηση βάθους και μυστηρίου. Οι ζεστοί τόνοι των φιγούρων έρχονται σε αντίθεση με το πιο ψυχρό φόντο, προσελκύοντας το βλέμμα του θεατή στην αλληλεπίδρασή τους. Οι πινελιές είναι ορατές, προσθέτοντας μια υφή ποιότητα και μια αίσθηση αμεσότητας στη σκηνή. Κάποιος σχεδόν νιώθει μεταφερμένος σε έναν τροπικό παράδεισο, όπου ο χρόνος φαίνεται να σταματά.