Μια ήπια σκηνή ξετυλίγεται μπροστά στον θεατή, μια ήρεμη στιγμή που αποτυπώθηκε στον χρόνο. Το έργο τέχνης παρουσιάζει ένα καταπράσινο τοπίο, μια πλαγιά γεμάτη με αποχρώσεις του πράσινου, διάσπαρτη από αυτό που φαίνεται να είναι μικροσκοπικά και λεπτεπίλεπτα κίτρινα άνθη. Δημιουργούν μια αίσθηση υφής και βάθους, σχεδόν σαν να αναπνέει η πλαγιά. Σκούρες κηλίδες σκιάς υπονοούν την αλληλεπίδραση φωτός και σχήματος, προσελκύοντας το βλέμμα στο έδαφος.

Στους πρόποδες της πλαγιάς, μια μικρή έκταση νερού αντανακλά τη σκηνή από πάνω, με την επιφάνεια ελαφρά κυματιστή. Δύο φιγούρες γίνονται το επίκεντρο, ένας άνδρας ψαρεύει με ένα μακρύ καλάμι. Δίπλα του, ένα μικρότερο σχήμα, πιθανώς ένα παιδί, κάθεται, προσθέτοντας στην αίσθηση της γαλήνης. Οι λεπτές διαβαθμίσεις του χρώματος και η απαλή ανάμειξη των πινελιών δημιουργούν μια αίσθηση ηρεμίας. Επικαλείται μια αίσθηση νοσταλγίας, ανακαλώντας εικόνες απλούστερων εποχών, την άρρητη σύνδεση μεταξύ των γενεών και την γαλήνια ομορφιά της φύσης.