Αυτό το κομψό πορτρέτο απεικονίζει μια γυναίκα καθισμένη με χάρη σε έναν μαλακό, άνετο καναπέ, με μια στάση που αποπνέει κομψότητα και εκλέπτυνση. Το ανοιχτόχρωμο δέρμα της αντιπαραβάλλεται όμορφα με το βαθύ μαύρο φόρεμα που φοράει, το οποίο έχει μια διακριτική λαιμόκοψη που ρέει απαλά πάνω στη φιγούρα της, υποδηλώνοντας μια ήρεμη γοητεία. Τα μαλλιά της είναι επιμελώς σηκωμένα, τονίζοντας την χρυσή απόχρωση, και συμπληρώνονται από τα μακριά μπεζ γάντια της. Στο χέρι της κρατά απαλά έναν ανεμιστήρα, ο οποίος προσθέτει έναν αέρα κομψότητας και μυστηρίου, ενώ οι αμυδρά σχεδιασμένοι φοίνικες στο φόντο δημιουργούν μια εξωτική, υφή φόντου, θολώνοντας τα όρια ανάμεσα στο θέμα και το περιβάλλον.

Η τεχνική του καλλιτέχνη αποκαλύπτει μια αριστοτεχνική χρήση απαλών, ρέοντων πινελιών που προσδίδουν στη σκηνή μια σχεδόν ονειρική ποιότητα. Το λεπτό παιχνίδι φωτός και σκιάς υπογραμμίζει την ανοιχτόχρωμη επιδερμίδα και τα πλούσια υφάσματα του ενδύματος. Η αποχρωματισμένη παλέτα χρωμάτων, κυριαρχούμενη από γήινες καφέ, μαύρα και κρεμ χρώματα, ενισχύει μια ήσυχη, οικεία ατμόσφαιρα. Υπάρχει μια ήρεμη γαλήνη, σαν να σταματά ο χρόνος για να τιμήσει αυτή τη στιγμή συγκρατημένης κομψότητας. Ιστορικά, το πορτρέτο αντικατοπτρίζει το ενδιαφέρον του τέλους του 19ου αιώνα για την απόδοση της εκλεπτυσμένης μικροαστικής θηλυκότητας, με την έμφαση στην χάρη, τη γοητεία και τη σιωπηλή δύναμη της αυτοπαρουσίασης.