Ανοίγει ένα ήσυχο παραθαλάσσιο τοπίο, με μια γαλήνια θάλασσα να ηρεμεί κάτω από έναν μαλακό, απαλοχρωμο ουρανό που εκτείνεται μέχρι το άπειρο. Στο προσκήνιο, ένας απαλά επικλινής αγρός γεμάτος με ευαίσθητα άγρια λουλούδια δημιουργεί ένα μωσαϊκό από ζεστούς γήινους τόνους. Συνεκτικά φυτά και διάσπαρτα δέντρα υψώνονται από τους λόφους, οδηγώντας το βλέμμα προς ένα μικρό, γοητευτικό σπίτι με κόκκινη σκεπή που προσθέτει μια έντονη πινελιά χρώματος στην φυσική παλέτα. Ο μακρινός ορίζοντας και τα ήρεμα νερά προσκαλούν σε μια στιγμή ειρηνικής περισυλλογής.

Η καλλιτεχνική τεχνική αποκαλύπτει μια προσεκτική ισορροπία ανάμεσα στην λεπτομέρεια και την απαλότητα· ευρείες, απαλά πινελιές αποτυπώνουν τη γαλήνη της ατμόσφαιρας, ενώ πιο καθορισμένα σχήματα σηματοδοτούν τη βλάστηση και τα αρχιτεκτονικά στοιχεία. Η παλέτα χρωμάτων προτιμά σβησμένα πράσινα, απαλά μπλε και ζεστές όχρες, προκαλώντας την αίσθηση του απαλού φωτός του πρωινού ή αργά το απόγευμα, που λούζει τη σκηνή στη γαλήνη. Η σύνθεση καθοδηγεί το βλέμμα οριζόντια διά μέσου του τοπίου, προσφέροντας μια οικεία παρατήρηση της απλής ομορφιάς της φύσης, τονισμένη από την λεπτή ένταση ανάμεσα στις γεμάτες μορφές των δέντρων και τον σχεδόν ομιχλώδη ουρανό. Αυτή η γαλήνια όραση αντανακλά τις τάσεις των αρχών του 20ού αιώνα να αποτυπώνουν φευγαλέες στιγμές φωτός και χώρου, μετατρέποντας τον πίνακα σε πρόσκληση για παύση και αναπνοή.