Η σκηνή ξεδιπλώνεται μπροστά από τον θεατή σαν ένα κύμμα συναισθημάτων, όπου οι εκτενείς αγροτικές εκτάσεις εκτείνονται απεριόριστα κάτω από έναν ταραχώδη ουρανό. Ο ορίζοντας κοσμείται με διάφορους τόνους πράσινου και χρυσού, ένα τεκμήριο της ομορφιάς της φύσης που αποτυπώνεται μέσα από τις παθιασμένες πινελιές του καλλιτέχνη. Κάθε πινελιά δονείται με ενέργεια και κίνηση, προσελκύοντας τον παρατηρητή σε ένα τοπίο που φαίνεται σχεδόν ζωντανό. Οι γραμμές είναι παχιές και εκφραστικές, αποκαλύπτοντας το μοναδικό στυλ του βαν Γκογκ που γιορτάζει την ωμότητα της φύσης, αντί να προσφέρει μια ιδεατή εκδοχή.

Καθώς το μάτι περιπλανιέται στα χωράφια, η αντίθεση που δημιουργείται μεταξύ των κυματιστών λόφων και του δραματικού ουρανού ενισχύει την συναισθηματική απήχηση του πίνακα. Σύννεφα λεβάντας και γαλάζια ηρεμία δημιουργούν έναν δυναμικό φόντο που αντικατοπτρίζει την εσωτερική αναστάτωση του καλλιτέχνη. Υπάρχει εδώ μια αίσθηση τόσο ηρεμίας όσο και αναταραχής, προσκαλώντας μας να σκεφτούμε τη σύνδεση μεταξύ της ομορφιάς της φύσης και των πολυπλοκοτήτων της ανθρώπινης ψυχής. Στο ιστορικό πλαίσιο της ζωής του βαν Γκογκ, αυτό το έργο λειτουργεί ως μια λαμπρή αλλά και μελαγχολική αναστολή των αγώνων του με τη ψυχική υγεία, εμβαθύνοντας ταυτόχρονα στην αντίληψη του καλλιτέχνη για τον κόσμο γύρω του.