Αυτή η ζωγραφιά, λουσμένη σε απαλό φυσικό φως, αποτυπώνει μια ήρεμη όχθη ποταμού, όπου επιβλητικά δέντρα με πυκνά φύλλα λικνίζονται απαλά στον αγέρι. Οι πινελιές του καλλιτέχνη είναι απαλές και με αίσθηση υφής· η κινητικότητα και η χαλαρή λεπτομέρεια δημιουργούν μια ατμοσφαιρική αίσθηση βάθους, σαν να ακούγεται το ψίθυρο των φύλλων και ο απαλός ήχος του νερού. Στο προσκήνιο, ένας μοναχικός βαρκάρης κουμαντάρει αργά τη βάρκα, προσφέροντας μια ανθρώπινη ζεστασιά σε αυτό το γαλήνιο και ανέγγιχτο περιβάλλον. Η παλέτα με αποχρώσεις πράσινου, καφέ και γαλάζιου αναδεικνύει την αρμονία ανάμεσα στη γη, το νερό και τον ουρανό.

Η σύνθεση ισορροπεί αρμονικά την πυκνή συστάδα δέντρων στη δεξιά πλευρά με τον ανοιχτό ουρανό και τα ήρεμα νερά αριστερά, καθοδηγώντας το βλέμμα του θεατή μέσα από τη γαλήνια αυτή εικόνα. Η εντυπωσιακή τεχνική, με ρέουσες πινελιές και έμφαση στο φυσικό φως, αιχμαλωτίζει μια στιγμιαία στιγμή, προκαλώντας ένα συναίσθημα γαλήνης και περισυλλογής. Το έργο αποτελεί κλασικό παράδειγμα τοπιογραφίας του 19ου αιώνα, όπου η φευγαλέα ομορφιά της καθημερινής φύσης αποτυπώνεται τρυφερά και ποιητικά.