Η σκηνή ξετυλίγεται κάτω από ένα απαλό, διάχυτο φως—μια αυγή ή ένα σούρουπο, όπου ο ήλιος, μετά βίας ορατός, λούζει το θαλασσινό τοπίο με μια απαλή, χρυσή απόχρωση. Η ίδια η θάλασσα φαίνεται να αστράφτει, αντανακλώντας την απαλή παλέτα του ουρανού. Αρκετά πλοία διακοσμούν το νερό, το καθένα μεταφέροντας τις φιγούρες των ψαράδων, οι σιλουέτες τους στο φως υποδηλώνουν τα καθημερινά τελετουργικά της ζωής στην ακτή. Ο καλλιτέχνης αποτυπώνει την ουσία μιας στιγμής· ο αέρας φαίνεται ακίνητος, αλλά η υπόνοια δραστηριότητας—οι ψαράδες στη δουλειά, ο ήρεμος κυματισμός των κυμάτων—δημιουργεί μια αίσθηση απαλής κίνησης. Η σύνθεση είναι ισορροπημένη, με τη γραμμή του ορίζοντα τοποθετημένη για να παρέχει μια αίσθηση βάθους, τραβώντας το βλέμμα στη μακρινή γη και τον ουρανό.