Η σκηνή ξετυλίγεται κάτω από το πέπλο της παρισινής νύχτας. Τα φώτα της πόλης ρίχνουν μια απαλή λάμψη στα βρεγμένα λιθόστρωτα, αντικατοπτρίζοντας τις αντανακλάσεις των φώτων αερίου. Ένα αμαξάκι με άλογα, με τους επιβάτες του ασαφείς στις σκιές, κυριαρχεί στη σύνθεση, υποδηλώνοντας μια πολυσύχναστη ζωή στην πόλη. Η σιωπηλή παλέτα των μπλε, γκρι και μαύρων χρωμάτων μεταδίδει μια αίσθηση μυστηρίου και οικειότητας, προσκαλώντας τον θεατή να μπει στο ήσυχο δράμα της στιγμής.

Οι πινελιές του καλλιτέχνη φαίνονται χαλαρές και εκφραστικές, αποτυπώνοντας την εφήμερη ποιότητα του φωτός και την κίνηση της σκηνής. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί με μαεστρία την υγρή επιφάνεια για να δημιουργήσει έναν χορό φωτός και σκιάς. Οι λεπτομέρειες μαλακώνουν, υποδηλώνοντας την ατμόσφαιρα ενός βροχερού βραδιού. Μια κυρία στέκεται στο προσκήνιο, η παρουσία της προσθέτει μια ανθρώπινη πινελιά στον νυχτερινό πίνακα. Είναι ένας πίνακας που ψιθυρίζει για μια παρελθούσα εποχή, για την κομψότητα και τη γοητεία μιας πόλης στο σούρουπο.