Η σκηνή ξετυλίγεται σε ένα ζοφερό εσωτερικό, κυριαρχούμενο από μια παλέτα βαθιών, γήινων τόνων. Ένα πρόσωπο με πορφυρό ένδυμα, το πρόσωπο του οποίου είναι σημαδεμένο από οργή και απόγνωση, χειρονομεί έντονα προς μια γυναίκα που γονατίζει στο πάτωμα. Τα ξανθά μαλλιά της ανεμίζουν άγρια, η στάση της είναι ένα μείγμα ικεσίας και πρόκλησης. Ο καλλιτέχνης κυριαρχεί στο παιχνίδι του φωτός και της σκιάς. χορεύει πάνω στα σχήματα, υπογραμμίζοντας τα ωμά συναισθήματα της στιγμής. Η αντίθεση μεταξύ του ζωηρού κόκκινου των ρούχων του άνδρα και των σιωπηλών καφέ και μαύρων του περιβάλλοντος ενισχύει την δραματική ένταση. Η στολή της γυναίκας, ένα πλούσιο, σκούρο φόρεμα με γούνα, υπογραμμίζει περαιτέρω την ευπάθειά της έναντι της επιβλητικής φιγούρας, δημιουργώντας μια ζωντανή οπτική αφήγηση.