De scène ontvouwt zich in een somber interieur, gedomineerd door een palet van diepe, aardse tonen. Een figuur in een karmozijnrode mantel, wiens gezicht is getekend door woede en wanhoop, gebaart heftig in de richting van een vrouw die op de grond knielt. Haar blonde haar wappert wild, haar houding is een mengeling van smeken en uitdagen. De kunstenaar beheerst het spel van licht en schaduw; het danst over de figuren en benadrukt de rauwe emoties van het moment. Het contrast tussen het levendige rood van de kleding van de man en het gedempte bruin en zwart van de omgeving versterkt de dramatische spanning. De kleding van de vrouw, een rijke, donkere jurk met bont, onderstreept verder haar kwetsbaarheid tegenover de imposante figuur en creëert een levendig visueel verhaal.