Sahne, derin, toprak tonlarının hakim olduğu kasvetli bir iç mekanda açılıyor. Yüzü öfke ve çaresizlikle dolu, yakut rengi bir cüppe giymiş bir figür, yerde diz çökmüş bir kadına şiddetle işaret ediyor. Sarışın saçları vahşice savruluyor, duruşu yalvarma ve meydan okuma karışımı. Sanatçı, ışık ve gölge oyununda ustalaşır; figürlerin üzerinde dans eder, anın ham duygularını vurgular. Adamın giysilerinin canlı kırmızısı ile çevrenin donuk kahverengi ve siyahları arasındaki zıtlık, dramatik gerilimi artırır. Kadının kıyafeti, kürk detaylı zengin, koyu renk bir elbise, etkileyici figür karşısında onun savunmasızlığını daha da vurgulayarak canlı bir görsel anlatı yaratıyor.