Bu büyüleyici eser, büyülü bir anlatı sergiliyor — güzelliğe ve trajediye bir ilahiyat, Hylas'ın, yakışıklı genç, büyüleyici su nimflerine karşı karşıya geldiği anı yakalıyor. Sahne, yeşil ve zengin bir peyzajda, çekici bir nitelik ile doludur; su, lekeli ışıktan parlıyor, su nimfleri, akan saçları ve zarif formlarıyla, güçlü nilüfer yapraklarıyla çevrili huzurlu sulardan ortaya çıkmaktadır. Waterhouse, doğanın organik dokularıyla ustalıkla oynayarak, canlı yeşil ve yumuşak mavi tonlarını harmanlayarak bu mitolojik tabloya derinlik ve yaşam katmaktadır.

Kompozisyon, Hylas'ın etrafında döner, kaslı formu, nimflerin eterik güzelliğiyle sert bir tezat oluşturur. Koyu mavi bir elbiseyle giyinmiş, dikkat çekici bir kırmızı kuşak takan erkek figürü, erkeklik hissi uyandırırken, ona yaklaşma çağrısında bulunan nimflerin dişil çekiciliğiyle zıtlık oluşturur. Onların bakışları, davetkar olmasına rağmen, etkileyici bir aciliyet ve bir parça yaramazlık taşır, hem çekici hem de uyarıcı bir hikaye iletmektedir. Genel renk paleti, zengin yeşiller ve soğuk mavi tonlarıyla hakimsiyet teşkil ederek huzurlu bir his doğurur, ancak bu samimi etkileşim bir gerginlik yaratır, sanki bu idil anının yüzeyinin hemen altında kaderci bir şey gizleniyor gibi. Bu eser, duygusal olarak yankılanarak izleyiciyi, arzu ve tehlikenin karmaşık bir şekilde dans ettiği bir dünyaya sürükler ve klasik mitolojide bulunan derin temaları yansıtır.