Sahne, dramatik bir yoğunlukla açılıyor; baygın görünen bir kadın, kaos ve kargaşa içinde at sırtında götürülüyor. Ona tutunan bir figür, onu güvende tutmaya çabalıyor gibi görünürken, diğeri, yaya olarak da yardım ediyor, yüzleri aciliyetle dolu. Arka plan, kuşatılmış bir şehri veya belki de bir savaş alanını andırıyor, mavi ve kahverenginin dumanlı tonları karışarak yıkım ve çatışmaya işaret ediyor. Sanatçının geniş fırça darbeleri ve canlı renkleri kullanımı, duygusal etkiyi artırarak hareket ve çılgınlık hissi yaratır. Işık, merkezi bir noktadan yayılıyor gibi görünüyor ve bakışı kaçırılmanın odak noktasına çekiyor. Figürler oryantalist giysiler giymiş ve tüm sahne romantizm havasıyla dolu.